zaterdag 13 december 2008

Ontluisterend

Of, uitgekleed door de 'mobiel'.

Lopend door de stad, zittend in een openbare ruimte zoals een café of, en vooral, in de bus, metro en trein kenden we tot voor kort de bescherming van de schaamte, het fatsoen en gewone terughoudendheid. Die factoren weerhielden ons er van om massaal onze diepste verlangens, angsten en, meer fysiek, bijvoorbeeld onze tepels te tonen.

Zo moest ik altijd raden naar dingen als het beroep van het iets te dikke meisje in de trein, die een hele grote tas bij zich had en het haar in een vlassige staart. Zou ze verpleegster zijn of in de bakkerij werken? Was de statige dame waarmee ze praatte haar collega of advocaat? En wat zou die jongen in het trainingspak en zijn gevlochten krullen onder zijn groen-rood-zwarte wollen muts voor sport doen?

Dat raden is er voor wat betreft de meeste treincabinegenoten niet meer bij. Ze vertellen het ons gewoon. Nou ja, niet aan mij speciaal maar aan iedereen in de ruimte, wanneer er met de mobiel naar huis, vriend(in), collega of ouder gebeld wordt.

Zo ben ik de laatste tijd meermalen getuige kunnen zijn van gesprekken van soms meer dan 3 kwartier over wat Wendy (kapster die niet kan permanenten en af en toe zwart werkt) allemaal verkeerd had gedaan in de ogen van de belster (ook kapster), op het feest van Ferry, die echt vét stronken was. Het gesprek was met haar vriend, eigenaar van een BMW (biemer), die haar met die auto af zou halen van het station! Ongetwijfeld zitten ze dan zwijgend naast elkaar, immers, alles is al gezegd.

Zo heeft de mobiele telefoon een niet te voorspellen bij-effect, het helpt ons, oud en jong, over de schaamte heen.

Ik vertoon daarentegen een ander gedrag, ik bel liever niet in de trein, tram, bus of winkel. Ik vraag me af, ben ik nu welgemanierd of onaangepast?

Labels:

1 reacties:

Blogger Geraldo Maia zei...

Frank,
Gelukkig Kerstfeest en een Gelukkig Nieuw Jaar!
Geraldo

13 december, 2008 13:53  

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage