woensdag 7 november 2007

Communiceren leren

Verwondering, dat is geloof ik wat mij gaande houdt. Verwondering om alledaagse dingen die door de meeste mensen niet gezien worden en door niet alledaagse dingen die veel mensen wél zien. Bij het delen van de verwondering krijg je vaak een reactie als: "Gôh, dat is wel gek ja". Of "Tja", "mmm" tot en met "zzzzz". Een enkele keer wordt die verwondering gedeeld en slaat er een soort vonk over. Nu we de verwondering met Megabytes tegelijk kunnen binnenhalen via het 20Mb abo'tje van 19,95 per maand wordt de verslaving, want dat kun je het eigenlijk wel noemen, heerlijk bevredigd.
Een van mijn grootste verwonderingen betreft kwaliteit. Met name datakwaliteit, want dat ligt het dichtst bij mijn vak. Ik begrijp domweg niet waarom mensen niet iets meer moeite nemen om iets in één keer goed (of beter) te doen om daar dubbel en dwars hun voordeel uit te halen, maar in plaats daarvan snel de bocht door gaan en net te weinig aandacht geven aan de kwaliteit van de activiteiten die ze uitvoeren. De prijs die daar doorgaans voor betaald wordt is een 20-100% hogere kostenpost om de activiteit uiteindelijk succesvol af te ronden. Daarnaast kost dat een moeilijk inschatbare hoeveelheid dubloenen aan gemiste kansen en mogelijke boetes en schadevergoedingen. Volgens mij geen reden om op de ingeslagen weg van slechte kwaliteit door te gaan. Toch doen mensen dat continu. Waarom? Verwondering! Lekker. (Geloof ik)
Laat mij to the point komen! Mijn werkgever ziet mij om onduidelijke redenen aan voor iemand die iets weet over het vakgebied Business Intelligence en Informatie management. Ik volg een cursusprogramma dat opleidt tot iemand die die kennis kan overdragen door middel van communicatie. Dat kan zijn door het produceren van geschreven tekst, gepresenteerde inhoud of via andere slinkse wegen die leiden tot effectieve beïnvloeding. Met andere woorden ik wordt getraind in artikelen schrijven, verhalen en presentaties houden en doceren voor een klasje. Daarbij worden ook cursussen als "Effectief beïnvloeden" gegeven. Met nog andere woorden: ik leer (eindelijk) communiceren!
Nou heb ik in mijn jonge jaren niet echt doorgeleerd. Na het Havo examen nog een half jaartje Athenaeum en toen had ik het wel gezien. Later kreeg ik door dat het zelfs leuk was om te leren. Heb dus ook enkele tientallen cursussen en trainingen gedaan om die gemiste kans goed te maken. Ik weet dus niet hoe het is op een hogeschool of universiteit maar voor zover ik heb kunnen nagaan is het vak communicatie niet verplicht. En dat is dus mijn verwondering.
We hebben als mensch de kracht van taal die ons in staat stelt ervaringen en kennis over te dragen. Daarbij hebben we de extra kracht van de kennis hoe we die taal het meest effectief kunnen inzetten voor een maximaal resultaat. Niet dus! We hebben die kennis wel, maar die is dus niet gedeeld. We krijgen Nederlandsche Taal en een andere moderne taal als verplichte vakken. Ik ga nu voor het eerst communiceren leren. Ik voel me bevoorrecht dat ik mag deelnemen aan een lesprogramma waarin communicatie wordt gegeven op een manier waarop je er ook echt iets aan hebt! Raar!
Waarom wordt dat niet op de basisschool gegeven? Nou waarom niet? Wat leer je nou helemaal? Nou, hoe je de taal en symbolen gebruikt om zo veel mogelijk effect te bereiken bij je toehoorders. Zowel in woord als geschrift. Desnoods pakken we het op de middelbare op. Het is niet moeilijk! Iedereen kan het leren. We hebben wél de taal en leren niet hoe we die het beste kunnen gebruiken. Dat is hetzelfde als een behoorlijk ingewikkeld computerprogramma opleveren en géén handleiding.
Deze verwondering wordt natuurlijk ook gevoed door de niet aflatende stroom aan problemen die IT projecten ontmoeten bij de acceptatie van dat mooie nieuwe gebouwde systeem dat net niet helemaal voldoet aan de verwachtingen van de opdrachtgevers. Daar is ook altijd de sleutel ergens te vinden in het communicatieve vlak.
Ik wacht nog, is er niemand die kan zeggen waarom dat is? Ik heb er lang over nagedacht, een aantal andere mensen, aan wie ik dit dilemma voorlegde, ook, we weten het nog niet.
Nu nóg niet.
Ik denk dat we het straks ook nog niet weten.
Lekker belangrijk. In ieder geval wonderlijk.
NB. als dit stukje als weinig effectieve communicatie over komt, dan klopt dat. De cursusonderdelen schrijven, toneel, presenteren en effectief communiceren zijn nog niet geconsumeerd.

Labels: ,

0 reacties:

Een reactie plaatsen

Aanmelden bij Reacties plaatsen [Atom]

<< Homepage